Photo

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) Επίσκοπος Λονδίνου Αγγλίας (+693) - 30 Απριλίου, 1 Φεβρουαρίου & 13 Μαΐου


GREAT BRITAIN OF MY HEART



Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) Επίσκοπος Λονδίνου Αγγλίας (+693)

30 Απριλίου, 1 Φεβρουαρίου &13 Μαΐου

O Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) ήταν Επίσκοπος Λονδίνου της Αγγλοσαξονικής Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας μεταξύ των ετών 675 και 693.

Ο Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) γεννήθηκε στο Lindsey της Αγγλίας και είχε βασιλική καταγωγή. Έδωσε το μερίδιό του από τα χρήματα της οικογένειάς του προκειμένου να βοηθήσει να ιδρυθούν δύο μονές Βενεδικτίνων, η ανδρώα Μονή του Chertsey στο Surrey το 661 και η γυναικεία Μονή του Barking. Η αδελφή του, Æthelburg, ήταν Ηγουμένη στο Barking, όταν αυτός υπηρετούσε ως Ηγούμενος στο Chertsey.

Το 675, ο Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) έγινε επίσκοπος Λονδίνου, διαδεχόμενος τον Wine. Ήταν επιλογή του Αρχιεπισκόπου Θεοδώρου του Canterbury. Ενώ ήταν επίσκοπος, συνεισέφερε στον κώδικα νόμων του βασιλιά Ine του Wessex, και αναφέρεται συγκεκριμένα στον κώδικα ως συνεισφέρων. Είναι επίσης γνωστός για το ότι βάπτισε Χριστιανό τον Sebba, βασιλιά της Ανατολικής Σαξονίας το 677. Ο βασιλιάς Ine του Wessex προσέλαβε τον Άγιο Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) ως νομικό του σύμβουλο.

Ο Άγιος Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) κοιμήθηκε εν Κυρίω το 693 και το Ι. Λείψανό του ετάφη στον παλαιό καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου. Ο τάφος του ήταν δημοφιλής τόπος προσκυνήματος, αλλά καταστράφηκε μαζί με άλλους τάφους στο ναό κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης.

Η μνήμη του Άγιου Ερκονγουάλντ (St Erkenwald) τιμάται στις 30 Απριλίου. Επίσης εορτάζει στις 1 Φεβρουαρίου και 13 Μαΐου.

Είναι πολιούχος Άγιος του Λονδίνου.

Πηγή: Wikipedia

Άγιος Μαρκιανός & Αγία Πουλχερία, Αυτοκράτορες Βυζαντίου - 17 Φεβρουαρίου


HAVE FAITH - ORTHODOXY



Άγιος Μαρκιανός & Αγία Πουλχερία, Αυτοκράτορες Βυζαντίου

17 Φεβρουαρίου

Η Αιλία Πουλχερία (19 Ιανουαρίου 399 - Ιούλιος 453) ήταν αυτοκράτειρα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από το 450 έως το 453. Ήταν το δεύτερο παιδί του αυτοκράτορα Αρκάδιου και της αυτοκράτειρας Ευδοξίας. Η μεγαλύτερη αδελφή της, που γεννήθηκε το 397, θεωρείται ότι πέθανε νέα. Μικρότερα αδέλφια της ήταν η Αρκαδία, γεννημένη το 400, ο μελλοντικός αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β´ και η Μαρίνα, αμφότεροι γεννημένοι το 401. Η Πουλχερία ήταν γυναίκα μορφωμένη, κάτοχος αξιόλογης φιλοσοφικής και θεολογικής παιδείας. Διακρινόταν για την ευσέβεια και την εν γένει ενάρετη ζωή της. Υπήρξε προσωπικότης δυναμική, φιλόδοξη, δραστήρια και ευφυής. Χαρακτηριστικό δείγμα της ευφυίας της αποτελεί το γεγονός ότι παρουσίαζε τον άβουλο αδελφό της ως κυβερνώντα, ενώ κατ' ουσίαν η ίδια διοικούσε το βυζαντινό κράτος.

Όταν πέθανε ο αυτοκράτωρ Αρκάδιος, ο Θεοδόσιος ήταν επτά ετών, η δε Πουλχερία εννέα. Την εξουσία τα πρώτα χρόνια την ασκούσε ο συνετός ύπατος (έπαρχος) Ανθέμιος. Από τις 4 Ιουλίου 414 όμως, οπότε η Πουλχερία αναγορεύθηκε Αυγούστα, ο Ανθέμιος απομακρύνθηκε από την πολιτική ζωή και η Πουλχερία ανέλαβε τα ηνία της Αυτοκρατορίας, πράγμα που συνεχίστηκε και μετά την ενηλικίωση του αδελφού της. Ο Θεοδόσιος, αδύναμος και ασθενούς χαρακτήρος, δέχτηκε την επιρροή της δραστήριας και δυναμικής αδελφής του, η οποία, με την βοήθεια των ικανών συνεργατών που επέλεγε, μπόρεσε να δώσει λύσεις σε αρκετά από τα προβλήματα που ταλάνισαν την Αυτοκρατορία, επιβάλλοντας πάντα την θέλησή της στον Θεοδόσιο.

Το 421 ο Θεοδόσιος, κατόπιν εισηγήσεως της αδελφής του, νυμφεύθηκε την κατά επτά έτη μεγαλύτερή του Αθηναία κόρη Αθηναΐδα. Η Αθηναΐς ήταν εθνική (ειδωλολάτρις) και βαπτίσθηκε χριστιανή πριν από τον γάμο της, μετονομασθείσα σε Ευδοκία. Η Ευδοκία –δυναμική χαρακτήρας κι αυτή– επρόκειτο να έλθει αργότερα σε σύγκρουση με την φιλόδοξη Πουλχερία. Η δεύτερη αποχώρησε από τα ανάκτορα μέχρι την (αυτό)εξορία της βασιλικής συζύγου στα Ιεροσόλυμα, οπότε και επανήλθε στην εξουσία.

Η Πουλχερία έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον –όπως και η Ευδοκία– για την ανάπτυξη των γραμμάτων και συνέβαλε στην ίδρυση του περίφημου Πανδιδακτηρίου (425), ενός πανεπιστημίου της εποχής. Μέχρι τότε η ανωτάτη παιδεία παρέχονταν εν μέρει ιδιωτικώς και εν μέρει σε ελεύθερη δημόσια διδασκαλία. Διά του διατάγματος του Φεβρουαρίου του 425 η παροχή δημόσιας επί ανωτάτου επιπέδου διδασκαλίας κατέστη υπόθεση του κράτους.

Το 450 ο Θεοδόσιος απεβίωσε και η Πουλχερία έμεινε μόνη επί του θρόνου. Επέλεξε για σύζυγό της τον ενεργητικό, δραστήριο αλλά και σώφρονα συγκλητικό Μαρκιανό από την Θράκη, τον οποίο παντρεύτηκε αφού τον δέσμευσε ότι θα σεβόταν την παρθενία της. Ο Μαρκιανός, ως αυτοκράτορας, αντιμετώπισε αποφασιστικά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε τότε η αυτοκρατορία.

Η Πουλχερία, γυναίκα άκρως ευσεβής, έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα εν γένει εκκλησιαστικά πράγματα της Αυτοκρατορίας, ασχολήθηκε με την ανέγερση και υποστήριξη φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, ενώ έκτισε και τον πρώτο ναό της Παναγίας στις Βλαχέρνες. Λέγεται μάλιστα ότι αυτή κέντησε με χρυσή κλωστή την Τιμία Ζώνη της Παναγίας διακοσμώντας την. Η χρυσή αυτή κλωστή είναι ευδιάκριτη και σήμερα στο τμήμα της Αγίας Ζώνης που φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου. Ακόμη, σύμφωνα με την παράδοση, υπήρξε η ιδρύτρια της Μονής Ξηροποτάμου στο Άγιον Όρος και της Μονής του

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Άγιος Άλτο (St Alto), ηγούμενος Μονής στη Γερμανία, από Σκωτία (+760) - 9 Φεβρουαρίου & 5 Σεπτεμβρίου


Άγιος Άλτο (St Alto),

ηγούμενος Μονής στη Γερμανία, από Σκωτία (+760)

9 Φεβρουαρίου & 5 Σεπτεμβρίου

Ο Άγιος Άλτο (St Alto) ήταν ένας Σκωτσέζος μοναχός, ο οποίος ταξιδεύοντας στην Γερμανία, έγινε γνωστός για πολλά θαύματα και ίδρυσε, με την άδεια του βασιλιά Pepin, το Μοναστήρι του Altmunster στην Βαυαρία της Γερμανίας γύρω στα μέσα του 8ου αιώνα.

Ανάμεσα σε ένα βαρβαρικό έθνος, που εκείνο τον καιρό ζούσε μέσα στην άγνοια, την φαυλότητα και την δεισιδαιμονία, η πραότητα και η αφοσίωση αυτού του Αγίου τράβηξε πολλούς στην Αληθινή Πίστη.

Η μοναχική του ζωή αναδείκνυε την δύναμη της Θείας Χάριτος με το να υψώνει τους ανθρώπους που είχαν πέσει στην αδυναμία και τη φθορά στα ποιο μεγάλα ύψη της αγιοσύνης.   

Κοιμήθηκε οσιακά το έτος 760 και η εορτή του είναι στις 9 Φεβρουαρίου και στις 5 Σεπτεμβρίου.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΕΛΤΙΚΗ & ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

Άγιος Γεώργιος ο Σέρβος, Νεομάρτυς στη Σόφια της Βουλγαρίας (+1515) - 11 Φεβρουαρίου

http://serbiaofyourheart.wordpress.com

SERBIA OF YOUR HEART

Η Ορθοδοξία στη Σερβία




Άγιος Γεώργιος ο Σέρβος,

Νεομάρτυς στη Σόφια της Βουλγαρίας (+1515)

11 Φεβρουαρίου

Μαρτύρησε στη Σόφια στις 11 Φεβρουαρίου 1515.

Ο Άγιος ήταν στην καταγωγή Σέρβος από την πόλη Κράτοβα και μαρτύρησε στη Σόφια της Βουλγαρίας στις 11 Φεβρουαρίου 1515.

 Οι γονείς του, Δημήτριος και Σάρρα, ήσαν ευσεβείς Χριστιανοί και φρόντισαν ο γιος τους από μικρός να μάθει γράμματα και την τέχνη του χρυσοχόου.

Έμεινε ορφανός από πατέρα και επειδή ήταν πολύ όμορφος και έξυπνος φοβήθηκαν οι δικοί του μήπως τον πάρουν οι Τούρκοι για το παλάτι του σουλτάνου και τον έστειλαν στη Σόφια. Εκεί έμεινε στο σπίτι ενός καλού ιερέως, ονόματι Πέτρου, και εργαζόταν την τέχνη του χρυσοχόου. Ο ιερέας βλέποντας ότι ο Γεώργιος ήταν έξυπνος, φιλομαθής και προπάντων ευλαβής, τον δίδασκε την Αγία Γραφή και γενικά την ορθόδοξη πίστη, την οποία προσπαθούσε ο νεαρός Γεώργιος να κάνει πράξη.

Δεν ήταν δυνατόν η παρουσία του να μη γίνει αντιληπτή από τους Τούρκους της Σόφιας, οι οποίοι θαυμάζοντας τον ενάρετο τρόπο ζωής του θέλησαν τεχνηέντως να τον οδηγήσουν στην πίστη τους.

Διάλεξαν ένα ομόθρησκό τους πεπαιδευμένο στη θρησκεία του Ισλάμ να πάει υποκρινόμενος πως θέλει να του κατασκευάσει κάποιο χρυσό αντικείμενο και να τον καταφέρει να γίνει μουσουλμάνος. Ο Άγιος όμως,ως έξυπνος και γνώστης της ορθοδόξου πίστεως αλλά και ενάρετος Χριστιανός που ήταν, αντέκρουσε με επιτυχία τα επιχειρήματα του Τούρκου.

Αυτός, κρύβοντας το φαρμάκι στην καρδιά του, επέστρεψε στους ομοθρήσκους του αλλά και στον κριτή και διηγήθηκε καταλεπτώς τα πάντα,πιέζοντας να συλληφθεί ο νέος, διότι από την παρουσία του κινδυνεύει η πίστη των Τούρκων. Ο δικαστής έστειλε τον ίδιο Τούρκο να του φέρει τον Άγιο με τρόπο, ώστε να μην υποψιαστεί ούτε ο ίδιος ούτε οι άλλοι Χριστιανοί. Με τον δόλο λοιπόν ότι τον θέλουν να φτιάξει κάποια χρυσά στολίδια απονήρευτος ο Άγιος ήρθε στον δικαστή.

Μόλις τον είδε ο δικαστής εξεπλάγη από την ομορφιά του νέου και με ήρεμο τρόπο τον

Άγιος Εΐνιον (St Einion Frenin) της Μονής της Θεοτόκου της Νήσου Bardsey της Ουαλίας (+6ος αι.) - Ο πρώην Βασιλιάς που έγινε Ιερομόναχος και Εξομολόγος της Ουαλίας


COMING HOME - ORTHODOXY


Άγιος Εΐνιον (St Einion Frenin) της Μονής της Θεοτόκου

της Νήσου Bardsey της Ουαλίας (+6ος αι.)

Ο πρώην Βασιλιάς που έγινε Ιερομόναχος και Εξομολόγος της Ουαλίας

9 Φεβρουαρίου

╰⊰¸¸.•¨*

Φώτο: Ερείπια της αρχαίας Ορθόδοξης Κελτικής Μονής

της Θεοτόκου στη Νήσο Bardsey Ουαλίας

Ο Άγιος Εΐνιον (St Einion Frenin) έζησε στα τέλη του 5ου και αρχές του 6ου αιώνα ως Ιερομόναχος και Εξομολόγος της Ουαλίας.

Ήταν γιος του Owain Whitetooth (Ddantgwyn) και αδελφός του Cuneglas βασιλιά του Rhos. Επίσης ήταν αδελφός των Αγίων Seiriol και Meirion.

Για κάποιο διάστημα ο Άγιος κυβέρνησε ως τοπικός βασιλιάς στη χερσόνησο Llŷn της Ουαλίας, νοτιοδυτικά του Anglesey και ενδεχομένως και στο Anglesey.

Όταν ήταν βασιλιάς χορήγησε στον αδερφό του Άγιο Seiriol τη γη για τη Μονή του στο Penmon του Anglesey και αργότερα για το Ερημητήριό του στο Νησί Puffin.

Επίσης είπε στον Βρεταννό Άγιο Cadfan από το Tywyn να ιδρύσει το Μοναστήρι της Θεοτόκου, το πρώτο Χριστιανικό ίδρυμα στο Νησί Bardsey της Ουαλίας το οποίο έγινε σημαντικός τόπος προσκυνήματος στην Ουαλία.

Ο Άγιος Εΐνιον (St Einion) εντάχθηκε στην Αδελφότητα του Αγίου Cadfan στο Νησί Bardsey και έγινε ιερομόναχος στη Μονή της Θεοτόκου.

Περιόδευε και εξομολογούσε σε όλη την Ουαλία και ίδρυσε και ένα Ναό στο Llanengan, σημερινό St. Einion’s.

Ο Άγιος συνδέεται επίσης με το Ιερό Πηγάδι του Ffynnon Engan (Einion’s Well) το οποίο παραμένει θαυματουργικό ως σήμερα.

Πηγή & μετάφραση:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Ορθοδοξία

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) η Αγγλίδα, ηγουμένη της Μονής του Heidenheim Γερμανίας (+779) - 25 Φεβρουαρίου



Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) η Αγγλίδα, 

ηγουμένη της Μονής του Heidenheim Γερμανίας (+779)

25 Φεβρουαρίου

1 Μαρτίου & 21 Σεπτεμβρίου

Η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) ήταν κόρη του Αγίου Ρίτσαρντ (St Ritchard) του Wessex της Αγγλίας και της Winna και αδελφή των Αγίων Winebald και Willibald.

Μεγάλωσε με την ηγουμένη Tetta του Wimborne της Αγγλίας και το 748 η ηγουμένη την έστειλε μαζί με τήν Αγία Λιόμπα (St Lioba) στη Γερμανία.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το πλοίο τους βυθίστηκε στη θάλασσα και οι προσευχές της Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) έσωσαν τη ζωή όλων, και μέχρι σήμερα, θεωρείτε προστάτιδα των ναυτικών μαζί με τον Άγιο Νικόλαο Μυρών Λυκίας.

Πέρασε από το Antwerp στο δρόμο της για τη Γερμανία, και μέχρι σήμερα είναι η προστάτιδα της πόλης. Για την ακρίβεια, η εκκλησία στο Antwerp χρησιμοποιούταν για να γιορτάζουν τη μνήμη της τέσσερις φορές το χρόνο.

Σύντομα έγινε ηγουμένη του Heidenheim. Οι ωραίοι τρόποι της, η σιωπή της, η θέληση της για μάθηση και η ταπεινοφροσύνη της την έκαναν αγαπητή σε όλους.

Έναν καιρό ο Θεός την οδήγησε στο σπίτι ενός βαρόνου που ζούσε κοντά στο μοναστήρι της και του οποίου η κόρη ήταν ετοιμοθάνατη. Δεν θέλησε να πει ποια ήταν και να μπει στο σπίτι αλλά στάθηκε ντυμένη με τα φτωχικά της ρούχα στην πόρτα ανάμεσα στα άγρια τσοπανόσκυλα. Ο βαρόνος βλέποντας την εκεί, να κινδυνεύει να την κατασπαράξουν τα άγρια σκυλιά του, ρώτησε με απότομο τρόπο να μάθει ποια ήταν και τι ήθελε. Η Αγία είπε πως δεν χρειάζεται να φοβάται, γιατί Αυτός που την έφερε ασφαλή μέχρι εκεί θα την πήγαινε με ασφάλεια πίσω στο σπίτι. Του είπε επίσης πως ήρθε σαν γιατρός στο σπίτι του και θα θεράπευε την κόρη του εάν πίστευε στον μεγάλο Ιατρό, το Χριστό. Πρόσθεσε επίσης πως τα σκυλιά δεν θα την αγγίξουν.

Ο βαρόνος ξαφνιάστηκε όταν έμαθε το όνομα της και ρώτησε για ποιο λόγο μια τόσο ευγενείς γυναίκα και τόσο μεγάλη δούλη του Θεού στεκόταν έξω από την πόρτα του και την οδήγησε μέσα στο σπίτι με μεγάλο σεβασμό. Το κορίτσι ήταν ετοιμοθάνατο και η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) πέρασε όλη τη νύχτα δίπλα της προσευχόμενη.

Το πρωί το κορίτσι θεραπεύτηκε χάρη στις προσευχές της Αγίας και η Αγία την πήγε στους γονείς της. Προσπάθησαν να της δώσουν δώρα όμως η Αγία δεν δεχόταν τίποτα και επέστρεψε περπατώντας στο μοναστήρι.

Η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) κοιμήθηκε οσιακά στις 25 Φεβρουαρίου 779 και στις 21 Σεπτεμβρίου του 870, τα Ι. Λείψανά της μεταφέρθηκαν πανηγυρικά. Από το 893 και μέχρι σήμερα, τα άφθαρτα λείψανα της αναδύουν μια γλυκιά μυρωδιά μύρου, ειδικά στο σημείο όπου βρίσκεται η καρδιά.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2013/10/walburga.html

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2017/03/walburga.html

Ορθόδοξη Κελτική & Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Άγιος Πορφύριος Επίσκοπος Γάζης (+420) - 26 Φεβρουαρίου



Άγιος Πορφύριος Επίσκοπος Γάζης (+420)

26 Φεβρουαρίου

Ο Πορφύριος γεννήθηκε το 348 στη Θεσσαλονίκη από πλούσια και επιφανή οικογένεια, αλλά «τούτω θείος έρως υπεισήλθεν καταλείψαι πατρίδα και λαμπρότητα γένους… και ασπάσασθαι τον μονήρη βίον». Νεώτατος εγκατέλειψε την πατρίδα του και κατέφυγε στην Αίγυπτο, το μεγαλύτερο ασκητικό κέντρο της εποχής, για να μονάσει. Διήλθε μία πενταετία στη Σκήτη της Αιγύπτου και ακόμη μία σε ένα σπήλαιο του Ιορδάνη ποταμού. Εκεί ασθένησε σοβαρά από κίρρωση του ύπατος και αναγκάσθηκε να μεταβεί στα Ιεροσόλυμα. Παρά την ασθένειά του όμως, ο Πορφύριος δεν παρέλειπε καθημερινώς να επισκέπτεται το ναό της Αναστάσεως και τα άλλα ιερά προσκυνήματα, προκαλώντας το θαυμασμό των άλλων προσκυνητών. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Μάρκος, ο μετέπειτα βιογράφος του Πορφυρίου, ο οποίος είχε μεταβεί επίσης για προσκύνημα από την Ασία στην Αγία Πόλη, και από τότε συνδέθηκαν διά βίου.

Ο Μάρκος απεδείχθη πιστός και χρήσιμος συνεργάτης του, ανέλαβε μάλιστα να τακτοποιήσει μία σοβαρή εκκρεμότητα που είχε αφήσει στη Θεσσαλονίκη ο Πορφύριος, τον καταμερισμό δηλ. της οικογενειακής περιουσίας του με τα ενήλικα πλέον αδέλφια του. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Μάρκου στη Θεσσαλονίκη η υγεία του Πορφυρίου αποκαταστάθηκε θαυματουργικά, κατόπιν οράματος της σταυρώσεως του Κυρίου και του ευγνώμονος ληστού. Ο Μάρκος διεκπεραίωσε την υπόθεση με τον καλύτερο τρόπο και επέστρεψε με το μερίδιο της περιουσίας, ύψους 4.400 νομισμάτων, και με πλήθος αργυρών σκευών και πολυτίμων ενδυμάτων, τα οποία σύντομα εκποίησε και μοίρασε στους πτωχούς και στα μοναστήρια της Αγίας Πόλεως και της Αιγύπτου, τα οποία ήταν πολύ φτωχά («ώστε διά βραχυτάτου χρόνου πάσαν την περιουσίαν διέδωκεν, ως αυτόν δεηθήναι της εφημέρου τροφής»).

Η φήμη της δράσεώς του επέσυρε την προσοχή του πατριάρχη Ιεροσολύμων Ιωάννη Β΄, ο οποίος τον χειροτόνησε πρεσβύτερο σε ηλικία σαρανταπέντε ετών και τον τίμησε με το